Impresjonizm

Obok terminu „symbolizm", określającego zarówno technikę, jak i światopogląd twórcy, pojawia się kolejna nazwa: „impresjonizm" („impresja", czyli wrażenie). W rozumieniu krytyków młodopolskich wiersz impresjonistyczny był wierszem nastrojowym; poeta starał się zapisać ulotną chwilę, krótką emocję, najczęściej związaną z przeżyciem przyrody (Tetmajer). W wierszu impresjonistycznym mogły pojawiać się również elementy symbolistyczne — wolno więc mówić o łączeniu tych dwóch środków poetyckiego wyrazu. Wyróżniające dla impresjonizmu były jego odwołania do malarstwa, skąd zresztą sama nazwa pochodzi. Malarstwo impresjonistyczne to szkoła francuska, min. Claude Monet, Augustę Renoir, Edgar Degas. Jej malarze opuścili pracownie, aby tworzyć w naturalnym otoczeniu, inaczej jednak niż realiści czy naturaliści. W obrazie impresjonistycznym najważniejsze jest światło, malarz chce przede wszystkim ukazać zmiany, jakie zachodzą pod wpływem różnego oświetlenia w pejzażu, architekturze, modelu. Wizytówkami tego nowego sposobu malowania staną się takie obrazy, jak cykl Moneta Katedra w Rouen, Baletnice Degasa, Parasolki Renoira. Słynny stał się obraz Eduarda Maneta Śniadanie na trawie. Obraz gorszył, ale był pełen pogody i radości życia, jak większość impresjonistycznych płócien. Tematyka impresjonistów była zróżnicowana: pejzaż, budowla, człowiek. Scalała ją nowa technika: efekty gry światła i światłocienie osiągano przez punktowe nakładanie farby, nieostre kontury, delikatną kolorystykę.
obozy narciarskie prezenty nauka angielskiego

Impresjonizm

Menu